Busines Model Canvas

Autorem jednej z najbardziej powszechnych koncepcji biznesowych jest Aleks Osterwadler. Z definicji model ten, tworzy suma zasobów oraz czynności organizowanych i realizowanych przez daną firmę po to, by dostarczyć konkretną wartość dla jednego konkretnego klienta. Kluczowym elementem tego typu strategii jest propozycja wartości. To na jej podstawie buduje się zarówno część kosztową, jak i przychodową danego biznesu.

Osterwadler opracował prosty wizualny diagram, który ułatwi przedstawienie systemu:

 Business Model Canvas

Twórca systemu pozwolił sobie na wyróżnienie kilku elementów, które stanowią jego trzon:

 

Kluczowe zasoby

Stanowią podstawowe elementy niezbędne do wygenerowania wartości dodanej oraz przede wszystkim dotarcia do klientów. Możemy dokonać podziału na zasoby intelektualne oraz fizyczne. Do pierwszej grupy zaliczymy wszelkiego rodzaju prawa autorskie, dane czy markę. Do drugiej kwalifikuje się cały fizycznie istniejący sprzęt danego przedsiębiorstwa (maszyny, nieruchomości itp.). W zależności od rodzaju prowadzonej działalności, bardzo ważną gałęzią mogą być również zasoby ludzkie. Mówiąc o kluczowej grupie zasobów nie możemy oczywiście pominąć zasobów finansowych.

 

Kluczowe czynności


Do kluczowych czynności zaliczamy niezbędne ruchy, które dany przedsiębiorca musi wykonać, aby poprzez nawiązanie relacji z klientami doprowadzić do powstania oczekiwanej struktury przychodów. Jako podstawowe z nich wymieniamy: produkcję (od projektowania poprzez wykonanie finalnej wersji produktu/usługi), dystrybucję oraz rozwiązywanie problemów (kontakt z klientem, pomoc techniczna w nieprzewidzianych sytuacjach).

 

Kluczowi partnerzy


Definicja pojęcia kluczowych partnerów jest bardzo szeroka. Do tego segmentu możemy zaliczyć zarówno dostawców potrzebnego wyposażenia, dostawców elementów składowych, partnerów konkurencyjnych czy strategicznych sojuszników z innych gałęzi biznesu. Partnerstwo może dotyczyć również kanałów dystrybucyjnych. Analogicznie do elementów składowych – nie każdy przedsiębiorca musi wykonywać dany produkt w sposób całościowy. Bardzo często w fazie produkcji wykorzystuje się podzespoły czy elementy innego producenta. To samo tyczy się kanałów dystrybucji. Używając prostego przykładu – otwarcie nowej sieci dystrybucyjnej (sklepy, obsługa, dostawa) może być nieopłacalne. W ramach partnerstwa możemy skorzystać z istniejącej już sieci sprzedaży innego przedsiębiorcy – rzecz jasna, po uprzednim uzgodnieniu warunków współpracy.

 

Kanały dystrybucji i komunikacji

 

Jednym z najważniejszych elementów struktury BMC są kanały dystrybucji i komunikacji. Odpowiednie ich wykorzystanie umożliwia klientowi uzyskanie wiedzy na temat produktów i firmy, dokonanie zakupu danego produktu czy usługi oraz stanowi wsparcie posprzedażowe. Według oficjalnej teorii twórcy systemu kanały składają się z pięciu faz. Można wyszczególnić kolejno:

 

1. dostarczenie klientowi informacji o produkcie;

2. umożliwienie weryfikacji wartości dodanej przez klienta;

3. zakup;

4. dostawa produktu;

5. wsparcie po zakupie produktu.

 

Sposoby na budowanie relacji


Budowanie relacji z klientami w modelu biznesowym canvas ma bardzo szerokie zastosowanie. Począwszy od bezpośrednich, osobistych relacji z naszymi klientami aż do pełnej automatyzacji tego procederu. Sposób zależny jest głównie od gałęzi i rodzaju biznesu jaki mamy zamiar prowadzić. Pod uwagę należy wziąć również ewentualne koszty wybranego przez nas sposobu. Najbardziej powszechny typ – relacja osobista czy komunikacja z konsultantami jest niezwykle kosztowna, wymaga dodatkowych nakładów w postaci zarówno zasobów ludzkich, fizycznych, jak i finansowych. Oczywistym jest, że samoobsługa będzie nieporównywalnie tańsza, aczkolwiek zgodnie z powyższym – wszystko zależy od typu naszej działalności.

 


Strumienie przychodów


Istnieje kilka możliwości jeśli chodzi o strumienie przychodów. Podobnie jak w przypadku relacji z klientami, wszystko zależy od profilu działalności i rodzaju oferowanych dóbr. Podstawowym, najbardziej popularnym jest sprzedaż prawa do posiadania dobra fizycznego – producent Nokia oferuje możliwość nabycia telefonów komórkowych. Inną ścieżką uzyskiwania przychodów jest pobieranie opłat za korzystanie z usługi lub produktu. Przykładów jest wiele – między innymi hotele lub kina.

 

Warty uwagi jest również system nazywane licencjonowaniem. Powszechne jego zastosowanie zauważalne jest przede wszystkim w branży informatycznej. Handel licencjami na oprogramowanie jest w ostatnich latach bardzo popularny i w najbliższej przyszłości nie zapowiada się na zmianę. Przy opisywaniu popularnych strumieni przychodów należy również zainteresować się metodą subskrypcji. Pobieranie opłaty następuje tutaj w przypadku wyrażenia chęci uzyskania dostępu do danej usługi. W ten sposób działają np. serwery najpopularniejszych gier internetowych czy portale informacyjne. Nie sposób ominąć również generowania środków za pomocą reklam. Wszechobecny system, którego sposobu działania nie trzeba nikomu tłumaczyć. Opierają się między innymi tacy giganci internetowego biznesu jak Facebook czy YouTube.

 

Struktura kosztów


Najprostszą definicją struktury kosztów jest stwierdzenie, że stanowi ona ogół kosztów generowanych przez model biznesowy. Minimalizacja kosztów charakterystyczna jest przede wszystkim w tych gałęziach biznesu, które nie starają się zwiększyć automatyzację kontaktu z klientem i wykorzystują wartość dodaną, która nie generuje wysokich kosztów. Do takich przedsiębiorstw zaliczamy przede wszystkim te usługowe (np. wszelkiego rodzaju tanie linie lotnicze). Firmy, które skupiają się przede wszystkim na dostarczaniu wartości w mniejszym stopniu dbają o jej koszt.

 

Do największych zalet modelu niewątpliwie można zaliczyć prostotę i przejrzystość koncepcji. Warto wspomnieć również o jego uniwersalności. Znajduje zastosowanie w różnych gałęziach biznesu, poprzez utworzenie prostej struktury z nastawieniem na klienta, sposób dotarcia do niego oraz koszty zasobowo organizacyjne pozwalające na tworzenie właściwej wartości. Podstawowym punktem odniesienia jest wartość. Model Aleksa unika tendencji postrzegania biznesu jedynie w kategoriach zysków. Najważniejszy jest klient i wartość dla niego tworzona.

 

Model oczywiście nie jest wolny od wad. Głównym problemem jest brak mechanizmu feedbackowego. Największym wyzwaniem w tym wypadku jest sposób budowania relacji z klientami. Istotna jest również stosunkowo niska adekwatność dla szybko zmieniających się startupów. Przedstawiony model sprawdza się bardziej w przypadku większych organizacji, które dysponują znacznie większymi zasobami. W przypadku mniejszych, zaczynających dopiero swoją przygodę w świecie biznesu, ludzie zmuszeni są do ciągłego dostosowywania się do środowiska biznesowego co powoduje, że w powyższy system staje się zbyt mało elastyczny.

 

Już niedługo na portalu web.gov.pl opublikujemy kolejne artykuły poradnikowe, w których m.in. zastanowimy się nad konstrukcją modelu Lean Startup, sposobach analizy konkurencji oraz promocji start-upu. Opiszemy także zagadnienia modeli biznesowych (Freemium, Pośrednictwo, Abonament).

 

http://www.web.gov.pl/aktualnosci/19_2075_busines-model-canvas.html

___ Wydrukuj
PODZIEL SIĘ:

Formularz zgłaszania uwag