E-PUNKT Punkt kontaktowy dla Usługodawców i Usługobiorców

Obowiązki informacyjne związane z prowadzeniem działalności w internecie

Obowiązki informacyjne obciążające usługodawców

Usługodawcy świadczący usługi droga elektroniczną obciążeni są licznymi obowiązkami informacyjnymi. Obowiązki te polegają na tym, że usługodawca jest zobowiązany do przekazania swoim klientom określone w prawie informacje w odpowiedniej formie – np. przed zawarciem umowy albo na stronie internetowej. Informacje te powinny być przekazane w sposób czytelny, zrozumiały oraz nie wprowadzający w błąd. Poniżej przedstawione zostaje zestawienie obowiązków informacyjnych, jakie mogą dotyczyć przedsiębiorców prowadzących swoją działalność w internecie.

Wymogi dotyczące czytelności i zrozumiałości (lub podobne, w zależności od sformułowań) należy traktować z dwóch punktów widzenia. Po pierwsze, przedstawienie informacji w sposób wyraźnie zniekształcony, umieszczenie ich w miejscu gdzie są one trudnodostępne lub w sposób, który szczególnie utrudnia ich odczytanie może skutkować uznaniem ich za niedostarczone, co może wiązać się z konsekwencjami prawnymi. Po drugie, takie ich przedstawienie może zostać zinterpretowane jako działanie (zaniechanie) wprowadzające w błąd, zakazane na mocy ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym lub ustawy o zakazie nieuczciwej konkurencji. Taka interpretacja może skutkować zarówno roszczeniami indywidualnymi odbiorcy informacji, jak i wszczęciem postępowania przez Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Często zdarza się, że wymagane informacje powtarzają się w zależności od kolejnych ustaw, które ich wymagają. Dotyczy to w szczególności informacji na temat tożsamości zobowiązanego do ich udzielenia. W takim przypadku wystarczy oczywiście spełnić je jednorazowo, by wywiązać się ze swoich obowiązków zawartych w kilku ustawach.

Z obowiązków poniżej przedstawionych można wywiązać się poprzez ich umieszczenie w czytelnym miejscu na stronie internetowej (np. w stopce albo w zakładce „kontakt”), w regulaminie lub w dokumencie „polityka prywatności” załączonym do regulaminu.

 

PODSTAWOWE INFORMACJE WYMAGANE NA MOCY USTAWY O ŚWIADCZENIU USŁUG DROGĄ ELEKTRONICZNĄ

 

Kogo dotyczą: każdego usługodawcy świadczącego usługi drogą elektroniczną (pojęcie usługodawcy i wątpliwości z nim związane wytłumaczone zostały w słowniku [link]

Treść obowiązku: Usługodawca podaje, w sposób wyraźny, jednoznaczny i bezpośrednio dostępny poprzez system teleinformatyczny, którym posługuje się usługobiorca, następujące informacje:

1)      adresy elektroniczne;

2)      imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę lub firmę oraz siedzibę i adres;

3)      jeżeli usługodawcą jest przedsiębiorca, podaje on również informacje dotyczące właściwego zezwolenia i organu zezwalającego, w razie gdy świadczenie usługi wymaga, na podstawie odrębnych przepisów, takiego zezwolenia.

4)      jeżeli usługodawcą jest osoba fizyczna, której prawo do wykonywania zawodu jest uzależnione od spełnienia określonych w odrębnych ustawach wymagań, podaje również:

a.       W przypadku ustanowienia pełnomocnika, jego imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo jego nazwę lub firmę oraz siedzibę i adres,

b.      Samorząd zawodowy, do którego należy,

c.       Tytuł zawodowy, którego używa, oraz państwo, w którym został on przyznany,

d.      Numer w rejestrze publicznym, do którego jest wpisany wraz ze wskazaniem nazwy rejestru i organu prowadzącego rejestr,

e.       Informację o istnieniu właściwych dla danego zawodu zasad etyki zawodowej oraz sposobie dostępu do tych zasad.

Konsekwencja naruszenia obowiązku: kara grzywny [w wysokości od 20 do 5000 złotych].

Podstawa prawna: art. 5 oraz art. 23 ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną.

 

Treść obowiązku: Usługodawca jest obowiązany zapewnić usługobiorcy dostęp do aktualnej informacji o:

1)      szczególnych zagrożeniach związanych z korzystaniem z usługi świadczonej drogą elektroniczną,

2)       funkcji i celu oprogramowania lub danych niebędących składnikiem treści usługi, wprowadzanych przez usługodawcę do systemu telefoinformatycznego, którym posługuje się usługobiorca

Konsekwencja naruszenia obowiązku: Odpowiedzialność odszkodowawcza na zasadach ogólnych kodeksu cywilnego.

Podstawa prawna: art. 6 ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną.

 

OBOWIĄZKI ZWIĄZANE Z REGULAMINEM WYWODZĄCE SIĘ Z USTAWY O ŚWIADCZENIU USŁUG DROGĄ ELEKTRONICZNĄ

 

Kogo dotyczą: każdego usługodawcy świadczącego usługi drogą elektroniczną, przy wykorzystaniu regulaminu e-usługi.

Treść obowiązku: Usługodawca:

1)      określa regulamin świadczenia usług drogą elektroniczną, zwany dalej „regulaminem”,

2)      nieodpłatnie udostępnia usługobiorcy regulamin przed zawarciem umowy o świadczenie takich usług, a także – na jego żądanie – w taki sposób, który umożliwia pozyskanie, odtwarzanie i utrwalanie treści regulaminu za pomocą systemu teleinformatycznego, którym posługuje się usługobiorca;

3)      Regulamin określa w szczególności:

a.       Rodzaje i zakres usług świadczonych drogą elektroniczną,

b.      Warunki świadczenia usług drogą elektroniczną, w tym:

i.      Wymagania techniczne niezbędne do współpracy z systemem teleinformatycznym, którym posługuje się usługodawca,

ii.      Zakaz dostarczania przez usługobiorcę treści o charakterze bezprawnym.

c.       Warunki zawierania i rozwiązywania umów o świadczenie usług drogą elektroniczną,

d.      Tryb postępowania reklamacyjnego.

Konsekwencja naruszenia obowiązku: usługobiorca nie jest związany postanowieniami regulaminu, które nie zostały mu dostarczone w sposób opisany w pkt. 2). Dodatkowo: odpowiedzialność odszkodowawcza na zasadach ogólnych kodeksu cywilnego; Zaniechanie przekazania określonych informacji może być uznane za praktykę wprowadzającą w błąd.

Podstawa prawna: art. 8 ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną

 

OBOWIĄZKI INFORMACYJNE ZWIĄZANE Z PRZESYŁANIEM INFORMACJI HANDLOWEJ NA PODSTAWIE USTAWY O ŚWIADCZENIU USŁUG DROGĄ ELEKTRONICZNĄ

 

Kogo dotyczą: usługodawców przesyłających informacje handlowe [link]

Treść obowiązku: [Informacja handlowa jest wyraźnie wyodrębniana i oznaczana w sposób niebudzący wątpliwości, że jest to informacja handlowa.] Informacja handlowa musi zawierać:

1)      oznaczenie podmiotu, na którego zlecenie jest ona rozpowszechniana, oraz jego adresy elektroniczne,

2)      wyraźny opis form działalności promocyjnej, w szczególności obniżek cen, nieodpłatnych świadczeń pieniężnych lub rzeczowych i innych korzyści związanych z promowanym towarem, usługą lub wizerunkiem, a także jednoznaczne określenie warunków niezbędnych do skorzystania z tych korzyści, o ile są one składnikiem oferty,

3)      wszelkie informacje, które mogą mieć wpływ na określenie zakresu odpowiedzialności stron, w szczególności ostrzeżenia i zastrzeżenia.

Konsekwencja naruszenia obowiązku: uznanie działania za praktykę wprowadzającą w błąd lub czyn nieuczciwej konkurencji.

Podstawa prawna: art. 9 ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną.

 

INFORMACJE WYMAGANE W CELU PRZETWARZANIA DANYCH OSOBOWYCH USŁUGOBIORCY E-USŁUGI

 

Kogo dotyczą: usługodawcy przetwarzającego dane osobowe usługobiorcy e-usługi.

Treść obowiązku: Usługodawca, który przetwarza dane osobowe usługobiorcy, jest obowiązany zapewnić usługobiorcy dostęp do aktualnej informacji o:

  • możliwości korzystania z usługi świadczonej drogą elektroniczną anonimowo lub z wykorzystaniem pseudonimu, o ile jest to możliwe;
  • udostępnianych przez usługodawcę środkach technicznych zapobiegających pozyskiwaniu i modyfikowaniu przez osoby nieuprawnione, danych osobowych przesyłanych drogą elektroniczną,
  • podmiocie, któremu powierza przetwarzanie danych, ich zakresie i zamierzonym terminie przekazania, jeżeli usługodawca zawarł z tym podmiotem umowę o powierzenie do przetwarzania danych.

Informacje powyższe powinny być dla usługobiorcy stale i łatwo dostępne za pomocą systemu teleinformatycznego, którym się posługuje.

Konsekwencja naruszenia obowiązku: grzywna, kara ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Podstawa prawna: art. 20 ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną oraz art. 54 ustawy o ochronie danych osobowych.

 

INFORMACJE, KTÓRE NALEŻY PRZEKAZAĆ W CELU PRZETWARZANIA DANYCH OSOBOWYCH

 

Kogo dotyczą: administratora danych osobowych, w przypadku zbieraniu danych osobowych od osoby, której one dotyczą. Nie dotyczy to sytuacji, jeżeli przepis innej ustawy zezwala na przetwarzanie danych bez ujawniania faktycznego celu ich zbierania oraz jeżeli osoba, której dane dotyczą, posiada wymagane informacje.

Treść obowiązku: administrator danych osobowych ma obowiązek powiadomić tę osobę o:

1)      adresie swojej siedziby i pełnej nazwie, a w przypadku gdy administratorem danych jest osoba fizyczna – o miejscu swojego zamieszkania oraz imieniu i nazwisku,

2)      celu zbierania danych, a szczególności o znanych mu w czasie udzielenia informacji lub przewidywanych odbiorcach lub kategoriach odbiorców danych,

3)      prawie dostępu do treści swoich danych oraz ich poprawiania,

4)      dobrowolności albo obowiązku podania danych, a jeżeli taki obowiązek istnieje, o jego podstawie prawnej.

Podstawa prawna: art. 24 ustawy o ochronie danych osobowych

 

Kogo dotyczą: administratora danych osobowych, w przypadku zbierania danych osobowych nie od osoby, której one dotyczą, bezpośrednio po utrwaleniu tych danych.

Nie dotyczy to sytuacji, kiedy:

  • przepis innej ustawy przewiduje lub dopuszcza zbieranie danych osobowych bez wiedzy osoby, której dane dotyczą,
  • dane te są niezbędne do badań naukowych, dydaktycznych, historycznych, statystycznych lub badania opinii publicznej, ich przetwarzanie nie narusza praw lub wolności osoby, której dane dotyczą, a spełnienie wymagań określonych poniżej wymagałoby nadmiernych nakładów lub zagrażałoby realizacji celu badania,
  • dane są zbierane przez organy państwowe, organy samorządu terytorialnego lub przez państwowe lub komunalne jednostki organizacyjne na podstawie przepisów prawa,
  • dane są zbierane przez podmioty niepubliczne realizujące zadania publiczne na podstawie przepisów prawa,
  • osoba której dane te dotyczą posiada poniżej wymienione informacje.

Treść obowiązku: administrator danych jest obowiązany poinformować tę osobę, bezpośrednio po utrwaleniu zebranych danych, o:

1)      adresie swojej siedziby i pełnej nazwie, a w przypadku gdy administratorem danych jest osoba fizyczna – o miejscu swojego zamieszkania oraz imieniu i nazwisku

2)      celu zbierania danych, a szczególności o znanych mu w czasie udzielenia informacji lub przewidywanych odbiorcach lub kategoriach odbiorców danych,

3)      źródle danych,

4)      prawie dostępu do treści swoich danych oraz ich poprawiania,

5)      uprawnieniach wynikających z art. 32 ust. 1 pkt 7 i 8 ustawy o ochronie danych osobowych.

Podstawa prawna: art. 25 ustawy o ochronie danych osobowych

 

Kogo dotyczą: administratora danych osobowych, na żądanie osoby, której dane osobowe są przetwarzane.

Treść obowiązku: na żądanie osoby, której dane osobowe są przetwarzane, administrator ma obowiązek przekazać wyczerpującą informację o:

  • istnieniu zbioru danych osobowych,
  • swoich danych, adresie swojej siedziby i pełnej nazwie, a w przypadku gdy administratorem danych osobowych jest osoba fizyczna – miejsce zamieszkania,
  • celu, zakresie i sposobie przetwarzania danych zawartych w takim zbiorze,
  • czasie od kiedy przetwarza się w zbiorze dane tej osoby dotyczące,
  • źródle uzyskania informacji o sposobie udostępnienia danych, a w szczególności informacji o odbiorcach lub kategoriach odbiorców, którym dane te są udostępniane,
  • przesłankach podjęcia rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 26a ust. 2 ustawy o ochronie danych osobowych,

Podstawa prawna: art. 32 ustawy o ochronie danych osobowych

 

Kogo dotyczą: administratora danych osobowych, na żądanie osoby, której dane osobowe są przetwarzane.

Treść obowiązku: na wniosek osoby, której dane dotyczą, administrator danych jest obowiązany w terminie 30 dni poinformować o przysługujących jej prawach oraz udzielić, odnośnie jej danych osobowych, informacji określonych w poprzednim akapicie, a szczególności podać w formie zrozumiałej:

1)      jakie dane osobowe zawiera zbiór,

2)      w jaki sposób zebrano dane,

3)      w jakim celu i zakresie dane są przetwarzane,

4)      w jakim zakresie oraz komu dane zostały udostępnione.

Na wniosek osoby, której dane dotyczą, powyższych informacji udziela się na piśmie.

Podstawa prawna: art. 33 ustawy o ochronie danych osobowych

 

Konsekwencje naruszenia obowiązku: grzywna, kara ograniczenia wolności lub kara pozbawienia wolności do roku (dotyczy to wszystkich wyżej wymienionych informacji, które należy przekazać w celu przetwarzania danych osobowych).

Podstawa prawna: art. 54 ustawy o ochronie danych osobowych.

OBOWIĄZKI INFORMACYJNE ZWIĄZANE ZE ŚWIADCZENIEM USŁUG NA TERYTORIUM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

 

Kogo dotyczą: każdego usługodawcy świadczącego usługi na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, z wyłączeniem usług wskazanych w art. 3 ustawy.

Treść obowiązku: Na wniosek usługobiorcy usługodawca jest obowiązany udostępnić informacje o prowadzonej działalności związanej bezpośrednio z oferowaną usługą, o spółkach, w których uczestniczy, które są bezpośrednio powiązane ze świadczoną usługą oraz o środkach podjętych w celu uniknięcia konfliktu interesów. Informacje te usługodawca podaje także w dokumentach zawierających opis oferowanych przez niego usług.

Podstawa prawna: art. 7 ustawy o świadczeniu usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Konsekwencje naruszenia obowiązku: grzywna

 

Kogo dotyczą: każdego usługodawcy świadczącego usługi na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, z wyłączeniem usług wskazanych w art. 3 ustawy [link].

Treść obowiązku: Usługodawca, przed zawarciem umowy w formie pisemnej, a w przypadku braku pisemnej umowy - przed rozpoczęciem świadczenia usługi, jest obowiązany, w sposób jednoznaczny, podać usługobiorcy, o ile posiada, następujące informacje:

1)      firmę, adres siedziby albo adres miejsca zamieszkania i głównego miejsca wykonywania działalności;

2)      organ rejestrowy i numer w rejestrze, w którym usługodawca jest zarejestrowany jako przedsiębiorca albo numer w ewidencji działalności gospodarczej;

3)      adres poczty elektronicznej lub inne dane umożliwiające bezpośredni kontakt z usługodawcą;

4)      wskazanie organu, który wydał certyfikat, koncesję, zezwolenie, zgodę, licencję lub dokonał wpisu do rejestru albo wydał inny dokument uprawniający usługodawcę do świadczenia usługi;

5)      wskazanie samorządu zawodowego, do którego usługodawca należy, tytułu zawodowego oraz państwa, w którym przyznano ten tytuł;

6)      główne cechy usługi;

7)      cenę usługi, jeżeli została ustalona;

8)      stosowane przez usługodawcę wzorce umów oraz postanowienia umowne określające prawo właściwe dla danej umowy lub sąd albo inny organ właściwy do rozstrzygania sporów;

9)      numer identyfikacji podatkowej (NIP) lub inny numer identyfikacyjny, którym usługodawca jest obowiązany posługiwać się na potrzeby podatku od towarów i usług;

10)  obowiązkowym ubezpieczeniu lub gwarancji finansowej, wraz z danymi ubezpieczyciela lub gwaranta, oraz o zasięgu terytorialnym ubezpieczenia;

11)  gwarancjach jakości wykonanej usługi, które nie są wymagane przepisami prawa.

Na wniosek usługobiorcy usługodawca udostępnia następujące informacje dodatkowe:

1)      sposobie kalkulacji ceny za usługę, jeżeli cena nie została wcześniej ustalona lub gdy nie ma możliwości podania dokładnej ceny;

2)      regulacjach prawnych dotyczących wykonywanego przez usługodawcę zawodu regulowanego oraz sposobu, w jaki można uzyskać dostęp do tych uregulowań;

3)      kodeksach dobrych praktyk, którym usługodawca podlega, wraz ze wskazaniem miejsca ich publikacji;

4)      w przypadku gdy usługodawca podlega przepisom kodeksu dobrych praktyk lub jest członkiem stowarzyszenia handlowego lub zrzeszenia zawodowego, które przewiduje odwołanie do pozasądowego rozstrzygania sporów, usługodawca podaje informacje w tym zakresie, jak również określa sposób, w jaki można uzyskać dostęp do szczegółowych informacji dotyczących charakterystyki i warunków korzystania z pozasądowego rozstrzygania sporów.

Informacje, o których mowa powyżej usługodawca jest obowiązany udostępnić w sposób zapewniający zapoznanie się przez usługobiorcę z tymi informacjami, w szczególności:

1)      w miejscu, w którym świadczona jest usługa;

2)      w miejscu zawarcia umowy;

3)      na swojej stronie internetowej;

4)      w dokumentach informacyjnych dostarczonych usługobiorcy.

Podstawa prawna: art. 10 ustawy o świadczeniu usług na terytorium RP.

Konsekwencja naruszenia obowiązku: grzywna.

 

OBOWIĄZKI INFORMACYJNE ZWIĄZANE ZE ŚWIADCZENIEM USŁUG LUB SPRZEDAŻĄ TOWARÓW KONSUMENTOM NA ODLEGŁOŚĆ

 

Kogo dotyczą: każdego przedsiębiorcy, który zawiera umowę z konsumentem na odległość (czyli również przez internet), z wyłączeniem:

1)      umów dotyczących nieruchomości, z wyjątkiem najmu,

2)      sprzedaży z licytacji,

3)      sprzedaży artykułów spożywczych dostarczanych okresowo przez sprzedawcę do mieszkania lub miejsca pracy konsumenta,

4)      świadczenia, w ściśle oznaczonym okresie, usług w zakresie zakwaterowania, transportu, rozrywek, gastronomii;

5)       umów  z wykorzystaniem automatów sprzedających;

6)         umów z wykorzystaniem innych automatów umieszczonych w miejscach prowadzenia handlu;

7)         rent;

8)         umów zawartych z operatorami telekomunikacji przy wykorzystaniu publicznych automatów telefonicznych.

 

Treść obowiązku:  Konsument powinien być poinformowany, przy użyciu środka porozumiewania się na odległość, najpóźniej w chwili złożenia mu propozycji zawarcia umowy, o:

1)      imieniu i nazwisku (nazwie), adresie zamieszkania (siedziby) przedsiębiorcy oraz organie, który zarejestrował działalność gospodarczą przedsiębiorcy, a także numerze, pod którym przedsiębiorca został zarejestrowany,

2)      istotnych właściwościach świadczenia i jego przedmiotu,

3)      cenie lub wynagrodzeniu obejmujących wszystkie ich składniki, a w szczególności cła i podatki,

4)      zasadach zapłaty ceny lub wynagrodzenia,

5)      kosztach oraz terminie i sposobie dostawy,

6)      prawie odstąpienia od umowy w terminie dziesięciu dni, ze wskazaniem wyjątków, o których mowa w art. 10 ust. 3,

7)      kosztach wynikających z korzystania ze środków porozumiewania się na odległość, jeżeli są one skalkulowane inaczej niż wedle normalnej taryfy,

8)      terminie, w jakim oferta lub informacja o cenie albo wynagrodzeniu mają charakter wiążący,

9)      minimalnym okresie, na jaki ma być zawarta umowa o świadczenia ciągłe lub okresowe,

10)  miejscu i sposobie składania reklamacji,

11)  prawie wypowiedzenia umowy, o którym mowa w art. 8 ust. 3.

[Wskutek zmiany w przepisach, która nastąpi po wejściu w życie ustawy implementującej dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE w sprawie praw konsumentów (dalej: Dyrektywa), dla umów zawartych po 13 czerwca 2014 r., dziesięciodniowy termin, o którym mowa w pkt 6) powyżej zostanie wydłużony i będzie wynosić czternaście dni.]

Informacje, o których mowa w ust. 1, powinny być sformułowane jednoznacznie, w sposób zrozumiały i łatwy do odczytania.

Przedsiębiorca jest obowiązany do potwierdzenia konsumentowi na piśmie powyższych informacji najpóźniej w momencie rozpoczęcia spełniania świadczenia. Obowiązek ten nie dotyczy jednorazowych świadczeń, które same są spełniane przy użyciu środków porozumiewania się na odległość i za które rachunek wystawia osoba fizyczna lub prawna, która w ramach swojego przedsiębiorstwa udostępnia co najmniej jeden środek porozumiewania się na odległość, dostępny dla konsumenta i przedsiębiorcy (operator środków porozumiewania się), z wyjątkiem jednak informacji, o których mowa w pkt 1)

Podstawa prawna: art. 9 ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny.

Konsekwencja naruszenia obowiązku: wydłużenie terminu na odstąpienie przez konsumenta bez podania przyczyn od umowy zawartej na odległość z 10 dni do 3 miesięcy.

[Wydłużenie terminu na odstąpienie od umowy, jako konsekwencja naruszenia opisanego wyżej obowiązku informacyjnego, na podstawie przepisów implementujących Dyrektywę będzie wyglądać inaczej w odniesieniu do umów zawartych po 13 czerwca 2014 r. W stosunku do takich umów termin na odstąpienie od nich ulegnie przedłużeniu jedynie wtedy gdy:

1)        przedsiębiorca nie poinformuje konsumenta w jasny i zrozumiały sposób o warunkach, terminie i procedurze odstąpienia od umowy, co będzie sprowadzać się do wskazania, że prawo do odstąpienia od zawartej umowy przysługuje w terminie 14 dni od dnia doręczenia rzeczy (w przypadku umów sprzedaży) oraz 14 dni od dnia zawarcia umowy (w przypadku umów o świadczenie usług) i dla skorzystania z niego należy w tym terminie, wysłać listem poleconym przedsiębiorcy formularz odstąpienia od umowy lub jakiekolwiek inne jednoznaczne oświadczenie informujące o podjęciu decyzji o odstąpieniu od umowy,

2)        przedsiębiorca nie udostępni (także w formie elektronicznej) wzoru formularza odstąpienia od umowy dostępnego jako załącznik nr 1 do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie praw konsumentów, zmieniająca dyrektywę Rady 93/13/EWG i dyrektywę 1999/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylająca dyrektywę Rady 85/577/EWG i dyrektywę 97/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (dostępnej pod adresem: http://eurlex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2011:304:0064:0088:PL:PDF).

W takich przypadkach termin na odstąpienie ulegnie wydłużeniu i będzie upływał dopiero po 12 miesiącach, licząc od dnia zakończenia początkowego okresu na odstąpienie. Oznacza to, że jeśli pierwotny, 14-dniowy termin upłynąłby np. 10 sierpnia 2014 r., a przedsiębiorca nie wywiązał się ze swoich obowiązków informacyjnych, termin ten ulegnie przedłużeniu o 12 miesięcy i w rezultacie upłynie 10 sierpnia 2015 r. Jednakże jeśli w ciągu tych 12 miesięcy przedsiębiorca spełni opisane wcześniej obowiązki, termin na odstąpienie od umowy wygaśnie po upływie 14 dni licząc od dnia, w którym konsument otrzymał informacje. Wracając do wcześniejszego przykładu – jeśli przedsiębiorca udzieliłby konsumentowi ww. informacji w dniu np. 15 sierpnia 2014 r., termin na odstąpienie od umowy upłynie 29 sierpnia 2014 r.]


OBOWIĄZKI INFORMACYJNE ZWIĄZANE ZE ŚWIADECZENIEM USŁUG FINANSOWYCH NA ODLEGŁOŚĆ


Kogo dotyczy: przedsiębiorcy świadczącego konsumentowi usługę finansową na odległość. Usługami finansowymi są w szczególności czynności bankowe, umowy kredytu konsumenckiego, czynności ubezpieczeniowe oraz umowy uczestnictwa w: funduszu inwestycyjnym otwartym, specjalistycznym funduszu inwestycyjnym otwartym, funduszu inwestycyjnym zamkniętym, specjalistycznym funduszu inwestycyjnym zamkniętym i funduszu inwestycyjnym mieszanym.

Treść obowiązku: Konsument powinien być poinformowany, przy użyciu środka porozumiewania się na odległość, najpóźniej w chwili złożenia mu propozycji zawarcia umowy, o:

1)      imieniu i nazwisku (nazwie), adresie zamieszkania (siedziby) przedsiębiorcy, organie, który zarejestrował działalność gospodarczą przedsiębiorcy, a także numerze, pod którym przedsiębiorca został zarejestrowany, a w przypadku gdy działalność przedsiębiorcy wymaga uzyskania zezwolenia, danych dotyczących instytucji udzielającej zezwolenia,

2)      imieniu i nazwisku (nazwie), adresie zamieszkania (siedziby) na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej przedstawiciela przedsiębiorcy, o ile taki występuje,

3)      imieniu i nazwisku (nazwie), adresie zamieszkania (siedziby) podmiotu innego niż przedsiębiorca świadczący usługi finansowe na odległość, w tym operatora środków porozumiewania się na odległość, oraz charakterze, w jakim podmiot ten występuje wobec konsumenta,

4)      istotnych właściwościach świadczenia i jego przedmiotu,

5)      cenie lub wynagrodzeniu obejmujących wszystkie ich składniki, w tym opłaty i podatki, a w przypadku niemożności określenia dokładnej ceny, podstawie obliczenia ceny umożliwiającej konsumentowi dokonanie jej weryfikacji,

6)      ryzyku związanym z usługą finansową, jeżeli wynika ono z jej szczególnych cech lub charakteru czynności, które mają być wykonane, lub jeżeli cena bądź wynagrodzenie zależą wyłącznie od ruchu cen na rynku finansowym,

7)      zasadach zapłaty ceny lub wynagrodzenia,

8)      kosztach oraz terminie i sposobie świadczenia usługi,

9)      prawie oraz sposobie odstąpienia od umowy, o którym mowa w art. 16c ust. 1 i ust. 2 ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów, albo wskazaniu, że prawo takie nie przysługuje, oraz wysokości ceny, którą konsument jest obowiązany zapłacić w przypadku, o którym mowa w art. 16c ust. 5,

10)  dodatkowych kosztach ponoszonych przez konsumenta wynikających z korzystania ze środków porozumiewania się na odległość, jeżeli mogą one wystąpić,

11)  terminie, w jakim oferta lub informacja o cenie albo wynagrodzeniu mają charakter wiążący,

12)  minimalnym okresie, na jaki ma być zawarta umowa o świadczenia ciągłe lub okresowe,

13)  miejscu i sposobie składania reklamacji,

14)  możliwości pozasądowego rozstrzygania sporów wynikających z umowy,

15)  prawie wypowiedzenia umowy, o którym mowa w art. 8 ust. 3 ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów, oraz skutkach tego wypowiedzenia, w tym o karach umownych,

16)  istnieniu funduszu gwarancyjnego lub innych systemów gwarancyjnych, jeżeli takie istnieją,

17)  języku stosowanym w relacjach przedsiębiorcy z konsumentem,

18)  prawie właściwym państwa, które stanowi podstawę stosunków przedsiębiorcy z konsumentem przed zawarciem umowy na odległość, oraz prawie właściwym do zawarcia i wykonania umowy.

19)  sądzie właściwym dla rozstrzygania sporów związanych z wykonywaniem umowy,

20)  pobieraniu od konsumenta oświadczenia o poddaniu się egzekucji, stanowiącego podstawę do wystawienia przez bank bankowego tytułu egzekucyjnego stosownie do przepisów Prawa bankowego.

W wypadku przekazywania konsumentowi informacji w formie głosowych komunikatów telefonicznych nie stosuje się pkt 6-8 oraz pkt 10-20. Przedsiębiorca jest obowiązany zamieścić w komunikacie informację o prawie konsumenta do żądania przedstawienia pozostałych informacji, o których mowa w ust. 1, oraz o sposobie uzyskania tych informacji.

Przed zawarciem umowy lub gdy umowa jest na życzenie konsumenta zawierana z zastosowaniem środka porozumiewania się na odległość, który nie pozwala na doręczenie warunków umowy, niezwłocznie po jej zawarciu, przedsiębiorca jest obowiązany do potwierdzenia konsumentowi na piśmie lub za pomocą innego statycznego nośnika informacji dostępnego dla konsumenta, w szczególności dyskietki, CD-ROM-u, DVD, wyżej wymienionych informacji. 

Obowiązek informacyjny nie dotyczy:

1)       jednorazowych świadczeń, które same są spełniane przy użyciu środków porozumiewania się na odległość i za które rachunek wystawia osoba fizyczna lub prawna, która w ramach swojego przedsiębiorstwa udostępnia co najmniej jeden środek porozumiewania się na odległość, dostępny dla konsumenta i przedsiębiorcy (operator środków porozumiewania się), z wyjątkiem jednak informacji, o których mowa w pkt 1;

2)      poszczególnych czynności (umów szczegółowych) wynikających z umowy (umowy ramowej).

Obowiązek informacyjny uważa się za spełniony, jeżeli przedsiębiorca przekazał konsumentowi właściwy formularz informacyjny, o którym mowa w przepisach ustawy o kredycie konsumenckim.

 

Podstawa prawna: art. 16b ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów

Konsekwencja naruszenia obowiązku: wydłużenie terminu na odstąpienie przez konsumenta bez podania przyczyn od umowy zawartej na odległość. [W przypadku spełnienia obowiązku informacyjnego konsument ma na odstąpienie od umowy 14 dni (w przypadku usług ubezpieczeniowych - 30 dni), w sytuacji kiedy przedsiębiorca nie spełni obowiązku informacyjnego konsument ma prawo odstąpić od umowy w każdym czasie bez konieczności ponoszenia kosztów należnych przedsiębiorcy.] 

.

 

OBOWIĄZKI ZWIĄZANE ZE SPRZEDAŻĄ KONSUMENCKĄ

 

Kogo dotyczy: przedsiębiorców sprzedających towary konsumentom

Treść obowiązku: Sprzedawca jest obowiązany podać do wiadomości kupującego cenę oferowanego towaru konsumpcyjnego oraz jego cenę jednostkową (cenę za jednostkę miary), chyba że wyrażają się one tą samą kwotą. Taki sam sposób podawania cen powinien być stosowany w reklamie.

Przy sprzedaży na raty, na przedpłaty, na zamówienie, według wzoru lub na próbę oraz sprzedaży za cenę powyżej dwóch tysięcy złotych, sprzedawca jest obowiązany potwierdzić na piśmie wszystkie istotne postanowienia zawartej umowy. W pozostałych przypadkach, na żądanie kupującego, sprzedawca wydaje pisemne potwierdzenie zawarcia umowy, zawierające oznaczenie sprzedawcy z jego adresem, datę sprzedaży oraz określenie to0waru konsumpcyjnego, jego ilość i cenę.

Sprzedawca jest obowiązany udzielić kupującemu jasnych, zrozumiałych i niewprowadzających w błąd informacji, wystarczających do prawidłowego i pełnego korzystania ze sprzedanego towaru konsumpcyjnego. W szczególności należy podać: nazwę towaru, określenie producenta lub importera, znak zgodności wymagany przez odrębne przepisy, informacje o dopuszczeniu do obrotu w Rzeczypospolitej Polskiej oraz, stosownie do rodzaju towaru, określenie jego energochłonności, a także inne dane wskazane w odrębnych przepisach.

Wyżej wymienione informacje, powinny znajdować się na towarze konsumpcyjnym lub być z nim trwale połączone, w przypadku gdy towar jest sprzedawany w opakowaniu jednostkowym lub w zestawie. W pozostałych przypadkach sprzedawca jest obowiązany umieścić w miejscu sprzedaży towaru informację, która może zostać ograniczona do nazwy towaru i jego głównej cechy użytkowej oraz wskazania producenta lub importera.

Na żądanie kupującego sprzedawca jest obowiązany wyjaśnić znaczenie poszczególnych postanowień umowy.

Sprzedawca jest obowiązany wydać kupującemu wraz z towarem konsumpcyjnym wszystkie elementy jego wyposażenia oraz instrukcje obsługi, konserwacji i inne dokumenty wymagane przez odrębne przepisy.

Informacje lub dokumenty, o których mowa powyżej, powinny być sporządzone w języku polskim lub, o ile rodzaj informacji na to pozwala, w powszechnie zrozumiałej formie graficznej. Wymogu używania języka polskiego nie stosuje się do nazw własnych, znaków towarowych, nazw handlowych, oznaczeń pochodzenia towarów oraz zwyczajowo stosowanej terminologii naukowej i technicznej.

Podstawa prawna: art. 2-4 ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej.

Konsekwencja naruszenia obowiązku: Odpowiedzialność odszkodowawcza na zasadach ogólnych kodeksu cywilnego. Niedopełnienie obowiązku może zostać uznane za praktykę wprowadzającą w błąd lub za naruszenie zbiorowych interesów konsumentów.

 

OBOWIĄZKI INFORMACYJNE ZWIĄZANE ZE SKŁADANIEM OFERTY DROGĄ ELEKTRONICZNĄ

 

Kogo dotyczy: każdego przedsiębiorcę składającego ofertę drogą elektroniczną [poza przedsiębiorcami zawierającymi umowy za pomocą poczty elektronicznej albo podobnych środków indywidualnego porozumiewania się na odległość. Poniżej opisanych obowiązków informacyjnych nie stosuje się także w stosunkach między  przedsiębiorcami, jeżeli strony tak postanowiły].

Treść obowiązku: Przedsiębiorca składający ofertę w postaci elektronicznej jest obowiązany przed zawarciem umowy poinformować drugą stronę w sposób jednoznaczny i zrozumiały o:

1)      czynnościach technicznych składających się na procedurę zawarcia umowy;

2)      skutkach prawnych potwierdzenia przez drugą stronę otrzymania oferty;

3)      zasadach i sposobach utrwalania, zabezpieczania i udostępniania przez przedsiębiorcę drugiej stronie treści zawieranej umowy;

4)      metodach i środkach technicznych służących wykrywaniu i korygowaniu błędów we wprowadzanych danych, które jest obowiązany udostępnić drugiej stronie;

5)      językach, w których umowa może być zawarta;

6)      kodeksach etycznych, które stosuje, oraz o ich dostępności w postaci elektronicznej.

Podstawa prawna: art. 661 Kodeksu cywilnego

Konsekwencja naruszenia obowiązku: Odpowiedzialność odszkodowawcza na zasadach ogólnych kodeksu cywilnego.

 

[Aktualizacja treści, data: 12.11.2013, autor: Piotr Wilkowski, Łukasz Korboński]

___ Wydrukuj
PODZIEL SIĘ:


CEIDG

EU-GO

Mikroporady.pl



Formularz zgłaszania uwag

Portal "e-PUNKT" - www.e-punkt.gov.pl



Punkt kontaktowy jest skierowany w szczególności do sektora MSP usług elektronicznych oraz internautów - odbiorców tych usług. Jego głównym zadaniem jest świadczenie usług informacyjnych z zakresu prawa obrotu elektronicznego. Zadanie finansowane jest przez Ministerstwo Gospodarki ze środków budżetu państwa.